ジャッキーのブログ

 

ว่าจะเขียนเรื่องนี้นานละ คราวนี้ได้โอกาส ..

ตั้งแต่กลับจากออสเตรเลียมาถึงตอนนี้ ก้อเกือบ 2 ปีแล้ว

ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ ชีวิตช้านกลับต้องมาพัวพันกับชื่อๆหนึ่ง ผู้หญิงคนหนึ่ง ..

 

คุณพัชรี ....

 

 

เรื่องมันเริ่มต้นเมื่อตอนช้านกลับมา ซิม one2call ของช้านมันหมดอายุ

ทั้งๆที่เพิ่งเติมต่อตอนถึงสนามบิน แต่เจ๊เจ้าหน้าที่ก้อตัดเบอร์ช้านทิ้งเฉย ..

ด้วยเหตุนี้ ช้านจึงเบนเข็มไปใช้ซิมค่ายถู๊กถูกอย่าง true move และเลือกเบอร์รียูสมาหนึ่งเบอร์

เบอร์รียูสนี่ล่ะ ที่ทำให้ช้านได้รู้จักกับชื่อ พัชรี .... หึหึ

 

หลังจากเปิดใช้บริการ ได้ไม่กี่วัน เสียงโทรศัพท์ปริศนาก็ดังขึ้นตั้งแต่ไก่โห่

"สวัสดีค่ะ .. ขอสายคุณพัชรีค่ะ"

"ไม่ใช่ค่ะ โทรผิดแล้วค่ะ"

เหมือนเหตุการณ์จะผ่านพ้นไปแค่นั้น ตอนนั้นช้านก้อคิดแบบนั้น

แต่ทว่า ...

ยังมีคนโทรมาหาคุณพัชรีเรื่อยๆ อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง

เปลี่ยนเสียงเป็นผู้ชายบ้าง ผู้หญิงบ้าน เบอร์บ้านบ้าง เบอร์มือถือบ้าง

"สวัสดีค่ะ ขอสายคุณพัชรีค่ะ ไม่ใช่เหรอคะ นี่เบอร์ 084 12**** รึเปล่าคะ"

"สวัสดีครับ ขอสายคุณพัชรีครับ ไม่ใช่เหรอครับ แล้วรู้จักคุณพัชรีรึเปล่าครับ"

"สวัสดีค่ะ ขอสายคุณพัชรีค่ะ ไม่ใช่เหรอคะ มีเบอร์ติดต่ออื่นคุณพัชรีมั้ยคะ"

ตรูจาไปรู้เรอะ ? บอกกี่ครั้งแล้วว่าเป็นเบอร์รียูส

 

เป็นแบบนี้เรื่อยมา อาทิตย์ละ 2-3 ครั้ง ...

จนตอนนี้ 2 ปีแล้วนะ ยังหาคุณพัชรีไม่เจออีกเรอะ???

 

คุณพัชรีเป็นใครกัน???

จากการสันนิษฐาน คุณพัชรี โดนตามทวงหนี้แหงๆ （￣ー￣）

ไม่ว่าจาเป็นจากบัตรเครดิต บัตรอิออน บัตรเงินสด หรืออะไรก็ตามแต่ ..

ชิ่งไม่จ่ายเค้า แล้วก็เปลี่ยนเบอร์หนีบริษัทติดตามทวงซะ

แล้วคนที่โชคดีอย่างช้าน ก็เลยซื้อเบอร์นี้มาใช้ไง ...

เจริญมากกกกกก

 

ทุกวันนี้ คุณพัชรี ก็ยังเป็นชื่อที่คุ้นชินของช้าน

และดูท่าทางมันก็คงยังโทรต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่ยอมแพ้

น่าให้โล่ บริษัททวงนี้จริงๆ ให้ตายเหอะ ＼（－－）／

คุณพัชรีคะ ... ถ้าบังเอิญคุณมั่วๆ มาเจอบล๊อกอันนี้

เรามาคุยกันหน่อยมั้ยคะ?

 

อยากรู้จักคุณจะแย่แล้วค่ะ มากๆเลย ....

 

 

 

 

 

 

 

วันฮาโลวีนปีนี้ ไม่ได้ไปแร่ดที่ไหนแต่ไปลอยกระทง ฮ่าๆๆ ヾ(＾∇＾)

ความจริงมันก้อยังไม่ถึงวันลอยกระทงหรอกนะ ...

แต่เพราะด้วยบุญพาวาสนาให้ต้องไปเจอน้องๆยูคิสที่ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

 

เอาฟระ ถ่อไปไกลขนาดนั้นแล้ว ลอยมันซะหน่อยก็ได้ ชิ ชิ

 

ปีนี้คณะผู้ร่วมลอยกระทง มีช้าน นังใหม่ และทิว 3 สหาย

จำนวนน้อยลงเรื่อยๆ แฮะ แต่ยังไงก้อมีนังใหม่ ความฮายังทนได้

หลังจากชื่นชมน้องๆยูคิสเรียบร้อยแล้วก้อไปหาที่ลอยกระทงกัน

บรรยากาศในงานที่ธรรมศาสตร์ จัดเหมือนงานวัดบ้านนอกดี

แต่ความจริง แถวนั้นมันก้อชานๆเมือง นั้นล่ะนะ อารมณ์ ม.น. มากมาย

 

หาที่มุมดีๆลอยกระทง จุดเทียน ถ่ายรูป แล้วก้อลอยกระทงไปตามเสต็ป

 

คำอธิษฐานปีนี้คือ ขอให้ชีวิตอิช้านราบรื่น คิดสิ่งใดก้อสมปรารถนา

ทริปญี่ปุ่นขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดี ครอบครัวและคนรอบตัวมีความสุข

 

สาธุ.... (--/\--)

 

พอลอยเสร็จ กำลังจาถ่ายรูปต่อ มีไอ้คนนึงหอบเพื่อนที่เมาโซเซมาที่ท่าน้ำ

เหมือนจาล้ม เพราะเสียงดังมาก ไอ้พวกช้านก้อตกใจ อะไรของมันฟระ?

สุดท้ายไอ้นั่นมันก้อประคองเพื่อนให้ก้มหน้าไปอ้วกในน้ำ

ดีนะ ที่พวกช้านลอยกระทงไปแล้ว เจริญมาก ...

หนีดีกว่า

อยากให้อาหารปลาก็ไม่บอก (￣▽￣)ノ

 

ลอยกระทงเสร็จเดินออกมาหารถกลับเข้าเมือง

กว่าจาเดินไปถึงสะพานลอยข้ามไปเรียกแท็กซี่อีกฟาก

เดินร่วมกิโลกว่าๆได้ ไกลมากกกกกกกกกกกกกกกกก

 

เด็กมธ.รังสิตนี่มันไม่ข้ามสะพานลอยกันรึไงฟระ

 

เรียกแท็กซี่ได้ ฟาดไปเกือบ 300 จากหน้าธรรมศาสตร์รังสิต ไปถึงตลาดห้วยขวาง

ค่ารถกลับเพชรบูรณ์ได้เลยทีเดียว เหอะเหอะ ＼（－－）／

 

กินข้าวรอบดึกกันที่ร้านส้มตำยอดฮิตในตลาดห้วยขวางนั่นล่ะ

เสร็จแล้วเดินย่อย ช๊อปปิ้งรองเท้า ได้มา 1 คู่

กลับบ้านเกือบตี 3  ได้ เวลาอย่างนี้ แต่ผู้คนยังวุ่นวายอยู่เลยนะขอบอก

 

 

 

 

จบภารกิจลอยกระทงของปีนี้แบบรวบรัด ฮ่า ฮ่า ε-(´・｀) ﾌｰ

 

 

 

 

 

 

 

ปล.ตอนแรกว่าจาเขียนปรี๊ดแตกเรื่องยูคิส แต่ยาวอ่ะ ขี้เกียจอยู่ เหอเหอ